Dyrektywa unijna biomasa

Unijna dyrektywa Atex określa podstawowe wymagania, jakie potrzebują być przeprowadzone przez całe produkty, jakie są przeznaczone do zastosowania w powierzchniach zagrożonych wybuchem. Normy powiązane funkcjonalnie z dyrektywą określają szczegółowe wymagania. W ramach wewnętrznych regulacji, dawanych w poszczególnych krajach członkowskich organizowane są wymagania, które nie są precyzowane ani przez dyrektywę, ani przez normy wewnętrzne. Wewnętrzne regulacje nie mogą być inne z przepisami dyrektywny, ani nie może trafiać do zaostrzenia wymagań narzuconych przez dyrektywę.

Dyrektywa Atex została włożona w działanie, aby maksymalnie zminimalizować ryzyko, które jest zespolone z wykorzystaniem dowolnego produktu w rejonach, w których może być atmosfera grożąca wybuchem. Producent ponosi całkowitą odpowiedzialność za określanie, czy dany towar podlega ocenie współpracy z umowami atex oraz za dostosowanie danego materiału do ostatnich podstaw. Atest atex jest chciany w sukcesie produktów, które wydobywają się w dziedzinie zagrożenia wybuchem. Strefa zagrożenia wybuchem istnieje obecne dziedzinę, gdzie produkuje się, użytkuje lub przechowuje substancje, jakie w powiązaniu z powietrzem mogą wytworzyć mieszaniny wybuchowe. W szczególności do unii takich substancji kwalifikuje się: ciecze, gazy, pyły i włókna łatwopalne. Mogą wówczas istnieć np. benzyny, alkohole, wodór, acetylen, pył węglowy, pył drzewny, pył cynkowy. Do wybuchu wchodzi w przypadku, jak duża ilość energii czerpiąca z efektywnego źródła zapłonu trafia do atmosfery wybuchowej. Po zainicjowaniu pożaru dochodzi do wybuchu, który tworzy duże ryzyko dla istnienia oraz zdrowia ludzkiego.